|
*** هر چند بخواهید هم همیشه نمی تونید آفتابی از عشق در آسمان قلب خود داشته باشید ***
|
دوست
بزرگ بود و ار اهالی امروز
و با تمام افق های باز نسبت داشت
و لحن آب و زمین را خوب می فهمید
صدایش به شکل حزن پریشان واقعیت بود
و پلک هایش مسیر سبز عناصر را به ما نشان داد .........
از زبان اخوان در رثای فروغ

چه درد آلود و وحشتناک
نمی گردد زبانم تا بگویم ماجرا چون بود
دریغ و درد
هنوز از مرگ نیما من دلم خون بود
چه بود این تیر بی رحم از کجا آمد
که غمگین باغ بی آواز ما را باز
در این محرومی و عریانی پاییز بدینسان ناگهان خاموش و خالی کرد .........