|
*** هر چند بخواهید هم همیشه نمی تونید آفتابی از عشق در آسمان قلب خود داشته باشید ***
|
خالی ِ واژه همیشه آشناست
دشت خشک فاصله مابین ماست
سردی احساس هم در آن رهاست
* * *
از شقایق های سرخ و رازقی
و ز عطر و بوی عشق و عاشقی
یا حضوری گرم با دلدادگی
نیست مهمان در فضای خانگی
* * *
ما فقط ساکت زهم می گذریم
گاه چون دشمن به هم می نگریم
ور زدست هامان برآید هردمی
با سخاوت دل هم می شکنیم
۴ اردیبهشت ۸۸

